headshot-madelijne-kool
blog-moeder-vind-levende-muis
Madelijne Kool

Madelijne Kool

“De dag dat je wist dat ie zou komen”, een persoonlijk Tonga momentje en de horizon van schaamteloosheid.

Al zo’n twee jaar speel ik verstoppertje voor corona. Lukte goed en dat moest ook: uit onderzoek bleek dat ik 0 antistoffen had ondanks 3 vaccinaties. Dat deed het ergste vrezen als de calamiteit (lees: Kool heeft corona) zou plaats vinden. ‘Je zou er zomaar dood aan kunnen gaan’ stond in de krant en dat vond ik wat aan de vroege kant. 

En nu is het toch mijn beurt. Niet om dood te gaan, wel om die Omnicron als een soort persoonlijke Tonga moment te overleven: een tsunami van scherpe koppijn, keelpijn, koorts, gevoel van een lijf als een zak botten, misselijkheid overvalt me. Kortademig, hoestend als een ouwe zeehond, lig ik te liggen. Wachten tot het over gaat. En dat doet het. Nu, vijf dagen verder, lig ik nog steeds in mijn bed, na te smeulen, vermoeid alsof ik de Ventoux ben op gefietst.

Het is niet ongezellig: twee dochters hebben het ook. Eentje heeft lichte koppijn, de ander hoor ik keihard meegillen met de muziek dus bij haar loopt het los. Met elkaar hebben we de bovenverdieping geclaimd. Jongste dochter loopt er als een mini Mevrouw Helderder met een doekje en spuitbus Dettol tussendoor: ze heeft vorige maand corona gehad maar wil haar vader beschermen. Hij is de enige van de familie die nog geen twee roze streepjes scoorde op z’n allergeentest. Dochter 4 zit met haar hele studentenhuis te omnicronnen.

Waar we ons op verheugen: na de isolatie mag alles. ALLES! Een horizon van schaamteloosheid! Hoef je niet meer van quarantaine naar quarantaine! Na 2 jaar voorzichtig leven, smetvrees en voorzorg schijn ik (en iedereen na een besmetting) 8 weken niet in gevaar te zijn. Voor wat die kennis op dit moment waard is. Oké, we moeten voorzichtig blijven oversteken en niet stikken in een kippenbotje maar Covid gaat ons dan even niet nekken. En daar kan ik me nou verschrikkelijk op verheugen! Ik zal winkelkarretjes kunnen likken (why? maar het kan), knuffelen, zoenen, uit je glas drinken, in je aura kleffen, uit je chipszak eten en we kunnen nog wel 10 vieze dingen bedenken die stiekem lekker zijn. Mmm. Hoeft niet allemaal tegelijk, maar zou kunnen hè! Ik ga alleen al lekker op het idee. Vooralsnog zak ik nu gesloopt in de kussens. De tsunami golft nog wat na… ik start maar een Netflixje. Tips wat ik moet kijken?

Share this post

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on print
Share on email